Kaczanówka

Opisane na stronach Bobrzany, Janowiec  i Chichy  to wsie, które rozpoczęły w 1945 roku „nowe życie”. Tekst opisujący Bobrzany kończył się następującym zdaniem: „Bobrzany po II wojnie światowej mają historię pisaną losami nowych mieszkańców przybyłych z Kresów Wschodnich. Do dzisiaj ich rodziny zapisują swoim codziennym życiem historię tej miejscowości. Jeśli opowiedzą nam swoje dzieje zamieścimy je na stronie.”. Ten moment właśnie nadszedł.   Przedstawiamy Kaczanówkę, z której osiedliło się w tych trzech wioskach najwięcej osób. Leży prawie 1000 km od naszych miejscowości. Obecnie są to tereny Ukrainy.
Tak wyglądał powiat Skałat, w którym leżała Kaczanówka 1 września 1939 roku. Szkic mapy administracyjnej został pobrany ze strony Stowarzyszenia Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów we Wrocławiu.

Kaczanówka to wieś w rejonie podwołoczyskim obwodu tarnopolskiego, założona w 1785 r. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej. 1 sierpnia 1934 r. w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej z dotychczasowych gmin wiejskich: Czerniszówka, Iwanówka, Kaczanówka i Orzechowiec utworzono gminę Kaczanówka w powiecie skałackim województwa tarnopolskiego. W 1921 roku mieszkało w niej 3300 Polaków i 213 Ukraińców. Obecnie wieś liczy 1303 mieszkańców (przed wojną ponad 3500). Miasto Skałat liczyło przed wojną ponad 7000 mieszkańców, z których 68% przyznawało się do polskości (obecnie żyje tam ok. 200 Polaków). Przed 1939 rokiem Dekanat Skałat województwa tarnopolskiego, w skład którego wchodziła Kaczanówka liczył 18 parafii polskich: Grzymałów miał 6.607 wiernych, Hałuszczyńce 2.569, Kaczanówka 4.421, Koszlaki 1.387, Ostapic 2.404, Skałat 5.562, Tamoruda 835, Toki 993, Touata 2.571, Chmieliska 1.249, Kołodziejówka 1.805, Krasne 2.284, Medyd 1.998, Nowe Sioło 497, Podwołoczyska 3.135, Połupanówka 2.496, Rasztowce 560, Turówka 655. Klub „Podole” – Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich w Warszawie – wydał zeszyt specjalny periodyku „Głosy Podolan”, zatytułowany „Skałat – czasu pokoju i wojny – miasto, ludzie, obyczaje i wydarzenia widziane oczyma ówczesnych nastolatków”. W wydanym w 2003 roku opracowaniu zamieszczono artykuły, wspomnienia, wiersze i zdjęcia. Jak napisano ”świadczą one o wielkim przywiązaniu wszystkich pochodzących z ziem południowo wschodnich do swoich „ukochanych stron ojczystych”. Kłaniam się Tobie – Ziemio Podolska, moja Ojczyzno – Ziemio Tarnopolska, choć dziś nie moja, ale zawsze polska”. Autorami książki są: Wiesław Barczyk, Antoni Gołębiowski, Edward Łańcucki, Edward Pietrzyszyn, Jerzy Stopa i Wacław Wyrozumski. Znajduje się w tym opracowaniu wiele fragmentów dotyczących Kaczanówki. Możemy przeczytać, że Kaczanówka była siedzibą gminy. Było w niej739 zagród i 3531 mieszkańców, z przewagą ludności polskiej. Ukraińcy stanowili 20%. Mieszkało tu 25 Żydów, wymordowanych w latach 1941 – 1943. Wobec zorganizowanej samoobrony napadu band UPA na wieś nie było. Niemniej jednak w różnych okolicznościach zginęło 10 osób: Kocuń – kierowca samochodu, Bronisław Owczarek, Piotr Sułek – ps. „Noga”, Józef Wolański. Nazwisk pozostałych ofiar nie ustalono.   Pochodzący z Kaczanówki pan Edward Pietrzyszyn zamieścił swoje wspomnienia dotyczące świąt Bożego Narodzenia, Wielkiej Nocy, obrzędów weselnych w swojej rodzinnej miejscowości.. Zamieścimy na końcu te fragmenty i podamy link do całej publikacji, której autorzy apelują o nawiązanie kontaktu mieszkańców Skałatu i okolic.

Z Kaczanówki do Tarnopola jest 50 km, do Skałatu 18 km a do Trembowli 52 km.  

W Kaczanówce znajdowały się dwa bardzo cenne zabytkowe obiekty:

• zespół dworski wybudowany prawdopodobnie w XVIII w. składający się z budynku głównego i dwóch oficyn. Nie zachował się do czasów współczesnych.
• kościół pw. św. Michała Archanioła z 1796 r. Zachował się do dnia dzisiejszego.

 

 

Kościół pod wezwaniem św. Michała Archanioła pochodzący z 1796 roku zachował się w Kaczanówce. W 1970 roku tak się prezentował:

Kościół został odrestaurowany i wkrótce zamieścimy jego aktualne zdjęcia.

W tym kościele w czasach przedwojennych katechetą był ksiądz Jan Olszański (14.I.1919 +23.II.2003), późniejszy biskup w Kamieńcu Podolskim. O biskupie Janie Olszańskim nazwanym „pasterzem i twierdzą ludu Bożego na Podolu” można przeczytać na stronie  oraz stronie   Natomiast proboszczem był ksiądz Tadeusz Załuczkowski (ur. 1901 r. w Sorokach, w powiecie kołomyjskim, zm. w 1952 r.), późniejszy drugi administrator apostolski w Gorzowie. Możesz o nim przeczytać na stronie   i stronie. Kościół św. Michała Archanioła w Kaczanówce po wojnie wiele lat był nieczynny. Został przywrócony wiernym do kultu w latach dziewięćdziesiątych. Niestety bardzo zaniedbany jest stary cmentarz parafialny w Kaczanówce. Nie ma już tych, którzy zostawili na nim swoich bliskich. Podają, że jest na cmentarzu ok. 500 polskich pochówków. Na stronie  Archidiecezji Lwowskiej Kościoła Łacińskiego na Ukrainie znajduje się seria zdjęć, najprawdopodobniej z wizytacji kanonicznej biskupa Leona Małego w 2003 roku. Zdjęcia są zrobione we wnętrzu kościoła pod wezwaniem św. Michała Archanioła w Kaczanówce.

A tak wygląda spis z 1929 roku dotyczący Kaczanówki, jej mieszkańców i ich zawodów. Wpis pochodzi z Księgi Adresowej Polski wraz z Wolnym Miastem Gdańskiem z 1929 roku i podaje takie informacje o Kaczanówce: „KACZANÓWKA: Wieś i gmina, powiat Skałat, sąd pow. Podwołoczyska, sąd okr. Tarnopol, 3513 mieszk. Kolej (8 km) poczta telegraf telefon Podwołoczyska, 1 kościół rz.kat., 1 gr.kat. Gorzelnia

• Właściciele ziemscy: Jaruzelski Ksaw. (1056).
• Akuszerki: Cieliczka P. – Wirzman R.
• Cieśle: Kolaszka S.
• Gorzelnie: Jaruzelski K.
• Kołodzieje: Kamiński J.
• Kooperatywy: Kółko Rolnicze – Spółdzielnia Mleczarska.
• Kowale: Budnik M.
• Krawcy: Szawaryn I.
• Młyny: „Spółka Gospodarcza”, Sp. z o.o.
• Nasiona: Jaruzelski St.
• Różne towary: Szenkiel S.
• Rzeźnicy: Bobra M.
• Stolarze: Dupla M.
• Szewcy: Geleta P.
• Tytoniowe wyr.: Korman J. – Kozibroda I. – Szenkiel H. – Warzybok M.
• Wyszynk trunków: Jaczes E. – Osowski M. – Perlmutter Sch. – Rosół M.

Możemy w nim wyczytać, że we wsi znajdowała się gorzelnia będąca własnością właściciela ziemskiego Ksawerego Jaruzelskiego (1882-1930). W Internecie można znaleźć jego nekrolog:

Poseł Ksawery JARUZELSKI, herbu Ślepowron (BBWR) zmarł

We Lwowie zmarł poseł na sejm z klubu BBWR Ksawery Jaruzelski, herbu Ślepowron, znany działacz na terenie Wschodniej Małopolski, właściciel dóbr Kaczanówka. Poseł JARUZELSKI zmarł na zapalenie opon mózgowych, które wywiązało się po przebytej grypie. Przeżył lat 47.

Lwów, 6 lipca 1930 r.

Powiązania rodzinne z generałem Wojciechem JARUZELSKIM, herbu Ślepowron, z racji okolic pochodzenia, niewykluczone.  O powiązaniach genealogicznych rodzin Wojciecha Jaruzelskiego, Bronisława Komorowskiego oraz Lecha Kaczyńskiego można przeczytać w artykule opublikowanym w portalu Onet.pl

 

Ksawery Jaruzelski był posłem II kadencji w latach 1928-30 z listy nr 1, okręgu wyborczego 54 (Tarnopol). Należał do klubu BBWR czyli Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Pracował w Komisji rolnej. W bibliotece sejmowej umieszczono notę biograficzną:

BIOGRAFIA	Ur. 01.12.1882, Jawornik Ruski, pow. Dobromil.
	Zm. 06.07.1930, Kaczanówka, pow. Skałat
Rodzina	Ojciec – Józef, ziemianin; matka – Helena z d. Kraińska; żona – Janina Józefa Świdrygiełło-Świderska; troje dzieci.
Wykształcenie	Ukończone gimnazjum w Sanoku i wyższe studia rolnicze w Lipsku (dyplomowany agronom).
Działalność	Czł. ZMP „Zet”. W 1903-04 jednoroczny ochotnik w 2. pułku ułanów armii austriackiej, podczas I wojny światowej oficer tego pułku na froncie wołyńskim i komendant szwadronu karabinów maszynowych 3. pułku ułanów. Zwolniony z wojska w 1918 do prowadzenia rodzinnych majątków Kaczanówka i Barysz. W 1918-19 kilkakrotnie więziony przez Ukraińców w Skałacie i skazany na śmierć. Od maja 1919 komendant miejskiej Straży Obywatelskiej w Skałacie i nadetatowy oficer 8. pułku ułanów, w czerwcu tego roku zgłosił się do batalionu etapowego WP we Lwowie, następnie dowódca stacji etapowej w Skałacie, a od listopada 1919 przewodn. misji Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów w sprawie zakupów zboża z Ukrainy. W 1921 zwolniony do rezerwy w stopniu majora. W okresie międzywojennym prowadził majątek Kaczanówka. Prezes koła Zw. Ziemian i Zw. Oficerów Rezerwy w Skałacie. Czł. Zw. Strzeleckiego, BBWR i Rady Powiatowej.
Odznaczenia	Krzyż Niepodległości (pośmiertnie, 1931).
Bibliografia	T. i K. Rzepeccy, Sejm i Senat 1928-33, s. 112 (fot.), 114, 206, 211; Skład Sejmu 1928, s. 15, 39; Skład Sejmu 1930 (maj), s. 15, 39; Skorowidz Sejmu 1928-30, s. 201;
	BN: kartoteka biogr.; BS: odpis aktu zgonu z Archiwum Zabużańskiego w Warszawie z 28 VI 1995; CAW: akta personalne nr 6139, akta Krzyża Niepodległości;
	K. Świtalski, Diariusz 1919-35, 1992; Kto był kim, 1994, s. 305 (fot., oprac. Cz. Brzoza); Leksykon, 1995, s. 278; H. Lieberman, Pamiętniki, 1996.

Majątek Kaczanówka od II połowy XVII w do 1905 roku należał do Czarneckich, następnie Świdrygiełłów, na koniec do Jaruzelskich, którzy pozostali tu do 1939 r. Po śmierci w 1930 roku Ksawerego Jaruzelskiego majątkiem Kaczanówka administrowała jego żona Janina Józefa Świdrygiełło-Świderska. Wychowała troje dzieci: Antoniego (ur. 1913), Hannę i Katarzynę.   W spisie ziemiaństwa z województwa tarnopolskiego z lat 1928-1932 możemy przeczytać informację szczegółową dotyczącą majątku Kaczanówka. Folwark Kaczanówka w pow. skałackim jest gospodarstwem zbożowo-hodowlanym; posiada oborę zarodową czerwono-polską, chlewnię zarodową (uznaną przez Lwowską Izbę Rolniczą) rasy wielkiej białej angielskiej. Poza tym gospodarstwo prowadzi gorzelnię o zdolności wytwórczej 10 wagonów spirytusu rocznie, przy czym jednak obecna jej produkcja wynosi 3 wagony rocznie. Ogółem na folwarku znajduje pracę stałą około 50 osób; koszta administracji i robocizny (wraz z dniówkami) wahają się od 3545 tyś. zł rocznie. Tradycją majątku Kaczanówka jest współpraca ze wsią tak na polu kulturalnym, jak i gospodarczym. Współpraca ta prowadzona od szeregu pokoleń w samorządzie gminnym, spółdzielczości i w miejscowym Kole T.S.L, pozwoliła na osiągnięcie wspólnym wysiłkiem znacznych rezultatów organizacyjnych. W Kaczanówce znajdują się następujące placówki; Dom Ludowy T. S. L, Koło Gospodyń Wiejskich, Obwodowa Mleczarnia Spółdzielcza (11 filii, obrót roczny 85 tyś. zł rocznie), Kółko Rolnicze, piekarnia spółdzielcza.

Na marginesie warto wspomnieć, że Dom Ludowy T.S.L. to placówka zorganizowana przez działające prężnie Towarzystwo Szkoły Ludowej – organizację, której celem był rozwój oświaty wśród ludu. Towarzystwo zostało założone w Galicji w 1891 dla uczczenia 100-lecia Konstytucji 3 Maja. Pierwszym prezesem Towarzystwa Szkoły Ludowej został Adam Asnyk. TSL działało do 1939 roku. Dzięki działalności Towarzystwa Szkoły Ludowej w latach 1903-1913 oddano do użytku, głównie na wsiach, 113 szkół i 1224 bibliotek, do których dostarczono 20 400 egzemplarzy książek i 242 661 egzemplarzy gazet. W wielu wsiach wybudowano domy ludowe, a w 50. rocznicę powstania styczniowego masowo stawiano krzyże i pomniki. Współzałożycielem, a następnie honorowym dożywotnim prezesem TSL był Ernest Tytus Bandrowski (1853-1920), profesor chemii organicznej na Uniwersytecie Jagiellońskim, dyrektor krakowskiej Szkoły Przemysłowej, współzałożyciel dziennika „Reforma” (później „Nowa Reforma”), radny, a następnie wiceprezydent Krakowa, poseł do Sejmu Galicyjskiego, gdzie przewodniczył sekcji szkolnej. Dzięki niemu powstało ok. 500 szkół powszechnych różnych typów, które przyczyniły się wydatnie do podniesienia poziomu oświaty w zaborze austriackim. Na cele Towarzystwa Szkoły Ludowej przekazał Bandrowski jedną czwartą swojego majątku – Źródło a wśród członków Towarzystwa działało wielu wybitnych Polaków źródło

Towarzystwo Miłośników Kultury Kresowej na Facebook podało w informacji o Kaczanówce , że dzięki doskonale zorganizowanej samoobronie wieś mogła udzielić schronienie przed atakami band UPA około 5000 osób (sama miejscowość liczyła ponad 3500 mieszkańców). Ukraińscy nacjonaliści nazywali Kaczanówkę „Małą Warszawą”. Nie uchroniło to jednak mieszkańców przed smutnym losem. Po wojnie część mieszkańców została przymusowy wysiedlona w nowe granice Polski, m.in. do Giebułtowa. Jedną z najcenniejszych pamiątek, którą ludność polska uratowała z Kaczanówki jest obraz Św. Michała Archanioła pochodzący z kościoła pod wezwaniem tego świętego. Obraz w chwili obecnej znajduje się w giebułtowskim kościele, który też jest pod wezwaniem św. Michała Archanioła. Tak wygląda kościół w Giebułtowie. W prezbiterium, po prawej stronie ołtarza wisi obraz Świętego Michała Archanioła uratowany z Kaczanówki i przywieziony do Giebułtowa.   Gdzie leży Giebułtów? Teoretycznie daleko, bo około 100 km od Bobrzan, Chich i Janowca. To wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Mirsk. Giebułtów znajduje się w centralnej części Pogórza Izerskiego, na północ od Gór Izerskich, na pograniczu Przedgórza Izerskiego i Kotliny Mirskiej. Po wojnie niemieccy mieszkańcy Giebułtowa ((niem. Gebhardsdorf, Gebhardtsdorf, 1570 – Göppersdorf, 1753 – Geppersdor) zostali przesiedleni w nowe granice Niemiec, natomiast w wiosce osiedlili się przymusowi wysiedleńcy ze wschodu i centralnej Polski: z Kresów Wschodnich przede wszystkim mieszkańcy województwa tarnopolskiego dekanatu Skałat. Do Giebułtowa przybyli przede wszystkim mieszkańcy trzech miejscowości: Kaczanówka, Iwanówka i Orzechowiec. W numerze 15 z roku 2010 czasopisma społeczności lokalnej „Izery” zamieszczono artykuł o Kaczanówce (strona 9). Autorka tekstu przytacza fragment książki ks. bp. Wincentego Urbana pt.: „Droga Krzyżowa Archidiecezji Lwowskiej w latach II wojny światowej 1939-1945”: „Mordy dokonywane w gminie Kaczanówka nie dosięgły jednak samej Kaczanówki: Na terenie parafii Kaczanówka w czasie drugiej wojny światowej banderowcy zamordowali w Czemiszówce 50 Polaków, w Orzechowcu 60, w Iwanówce 30. W samej Kaczanówce nie padł ani jeden Polak. Odbyło się tutaj specjalne zebranie, w którym wzięli udział miejscowi Polacy i Ukraińcy. Polacy zapowiedzieli na nim, że jeśli tylko w tej miejscowości padnie z ręki ukraińskiej jeden Polak, to wówczas oni wytną wszystkich Ukraińców w Kaczanówce, stanowiących w niej mniejszość. Wskutek tak ostrej zapowiedzi, banderowcy bali się przeprowadzić jakąkolwiek akcję napastniczą.”

Z kościoła św. Michała Archanioła w Kaczanówce jeszcze jedna, cenna dla Polaków, dawnych parafian pamiątka przyjechała wraz z nimi po odprawieniu ostatniej Mszy św.

Jest to drewniana figura Dzieciątka Jezus.

Figura znalazła swoje miejsce w pochodzącej z XIII wieku świątyni pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela w Chichach na Dolnym Śląsku. Miała do  kwietnia 2017 roku swój skromny ołtarz.

Przywiozła ją do Chich w 1946 roku prababka pani Marii Krzywiec, Rozalia Miślińska ze swojej rodzinnej Kaczanówki w powiecie skałackim, województwie tarnopolskim.

Pani Maria Krzywiec postanowiła przeprowadzić własnym sumptem renowację figury. W kwietniu 2017 roku Dzieciątko Jezus wygląda przepięknie. Jaśnieje białą szatą ze złoceniami, kolory purpurowego królewskiego płaszcza podbitego gronostajami są żywe. Zniknęła szarość, którą figura pokryła się w trakcie swojego ponad siedemdziesięcioletniego życia w kościele w Chichach.

Dzieciątko błogosławi wiernych rączką ze wszystkimi paluszkami, jabłko – symbol władzy królewskiej zwieńczone jest krzyżykiem, podobnie jak zamknięta pałąkami korona – symbol duchowej i wiecznej władzy nad światem Jezusa Chrystusa, Króla królów.

Dzieciątko Jezus zostało pięknie wyeksponowane w kościele – stoi na specjalnej kolumnie. Ma też postument pozwalający nieść figurę w procesji przez cztery osoby.

Pod koniec listopada 2016 roku w Chichach odsłonięto pamiątkowy kamień z tablicą zawierającą nazwy miejscowości na Kresach, z których przybyli obecni mieszkańcy Chich, Janowca i Bobrzan.

Figura Dzieciątka Jezus jest kolejnym symbolem ciągłości historii mieszkańców tych miejscowości. Stała przecież do 1946 roku w kościele parafialnym św. Michała Archanioła w Kaczanówce (w powiecie skałackim, województwie tarnopolskim), jednej z wiosek, której mieszkańcy licznie zasiedlili Chichy, Janowiec i Bobrzany po przymusowej repatriacji z Kresów. Nie wiemy jak długo wędrowała w procesjach w Kaczanówce ale po renowacji jest gotowa służyć wiele lat potomkom kaczanowiaków i innym mieszkańcom parafii.

Jej obecność ma też wymiar jednostkowy. Pani Maria Krzywiec spełniła testament swojej prababci Rozalii Miślińskiej, która nie patrząc na ciasnotę w repatriacyjnym wagonie zabrała Dzieciątko Jezus w prawie 1000. km podróż aż do Chich.

Figurka jest noszona przez dzieci w procesji Bożego Ciała i rezurekcyjnej.

 

Kaczanówka ma swoich słynnych i zasłużonych ludzi.

W 1926 roku urodził się tutaj Aleksander Korman (ur. 26 sierpnia 1926 w Kaczanówce, w powiecie skałackim, zm. 20 czerwca 2004 roku we Wrocławiu) – polski ekonomista, samorządowiec, działacz społeczny i historyk-amator, doktor ekonomii, radny miasta Wrocławia. Autor licznych publikacji oraz szkiców historycznych opisujących masowe zbrodnie dokonane na ludności polskiej na Wołyniu i Małopolsce Wschodniej przez Organizację Ukraińskich Nacjonalistów i UPA. Odznaczony m.in. Orderem Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi.

	Eugeniusz Korman urodził się w Kaczanówce 6 lipca 1934 roku, zmarł 14 kwietnia 2015 roku w Poznaniu. Prof. dr hab. Eugeniusz Korman, emerytowany, zasłużony nauczyciel akademicki, wybitny pediatra i endokrynolog, twórca polskiej endokrynologii dziecięcej, wieloletni Kierownik Kliniki Endokrynologii i Diabetologii Wieku Rozwojowego, zastępca Dyrektora Instytutu Pediatrii Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.
	Z Kaczanówki pochodzi też Kazimierz Żegleń (ur. 4 marca 1869 w Kaczanówce k. Tarnopola, zm. około 1910 roku) – zakonnik ze Zgromadzenia Zmartwychwstańców mieszkający w Stanach Zjednoczonych.i wynalazca, który w 1897 r. opatentował kamizelkę kuloodporną. Tu przeczytasz jego historię
	Benedyk Tadeusz (ur. 04.12.1916 r., zm.04.08.1944 r.) – cichociemny, pseudonim „Zahata”, „Danusia”. Syn Antoniego, nauczyciela, oraz Janiny z domu Chałupki. Urodził się w Kaczanówce, ale od 12-go roku życia mieszkał we Lwowie, gdzie ukończył szkołę średnią. Służbę wojskową odbył w szkole podchorążych artylerii, a studia rozpoczął na Uniwersytecie Jana Kazimierza. Jako podporucznik 5-go Pułku Art. Ciężkiej walczył w czasie II wojny światowej w obronie Lwowa. Internowany na Węgrzech, znalazł się w Wojsku Polskim we Francji. Nastepnie przedostał się do Wielkiej Brytanii w 1 pułku artylerii ciężkiej. Przeszkolony do dywersji przeszedł kurs cichociemnych. Zaprzysiężony 29 listopada 1942 roku. Skoczył w nocy z 17 na 18 lutego 1943 roku. Otrzymał przydział do Kedywu Obszaru AK Zachód, członek zespołu dywersyjnego „San”. Brał udział w Powstaniu Warszawskim na Ochocie. Zamordowany wraz z żoną Ireną jako Daniel Korniłowicz 3 lub 4 sierpnia 1944 roku przy ulicy Mochnackieg, róg Filtrowej w Warszawie przez oddział SS. Inna wersja wydarzeń mówi o jego śmierci w obozie koncentracyjnym w Buchenwaldzie w roku 1945, gdzie trafił po upadku Powstania i gdzie po nieudanym, na skutek zdrady, powstaniu, został, tuż przed wejściem aliantów, wraz z innymi uczestnikami powstania, rozstrzelany. Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem „Virtuti Militari”.W warszawskim kościele O.O. Dominikanów p. w. św. Jacka przy ul Freta, w lewej nawie wmurowana jest tablica, poświęcona pamięci „Cichociemnych”. Na trzecim miejscu widnieje nazwisko: ppor. Tadeusz Benedyk „Zahata”.

Czop Jan – urodzony w 1927 r. w Kaczanówce w rodzinie rolniczej. Do szkoły chodził w Kaczanówce, a na tajne komplety uczęszczał w Skałacie. Ukończył geografię i geologię w Uniwersytecie Wrocławskim, Pracował między innymi w Przedsiębiorstwie Hydrogeologicznym i Centralnym Urzędzie Geologii w Warszawie. Katolicki działacz społeczny. Zaangażowany w odbudowę kościoła parafialnego w Kaczanówce. Zmarł w Warszawie. 12.11.2002.

Czop Emilia – z domu Tomczuk, żona Jana Czopa, urodzona w Skałacie. Szkołę średnią ukończyła w Skałacie, a rozpoczęte we Lwowie studia lingwistyczne ukończyła na Uniwersytecie Warszawskim. Była nauczycielką języka angielskiego w szkole średniej w Warszawie.

Oprócz osób wymienionych powyżej w tekście we wspominanej książce „Skałat – czasu pokoju i wojny – miasto, ludzie, obyczaje i wydarzenia widziane oczyma ówczesnych nastolatków” wydanej w 2003 roku umieszczono też indeks nazwisk, które zapamiętali autorzy wspomnień o Skałacie i okolicznych miejscowościach, w tym Kaczanówki. Na liście znalazły się następujące osoby:

Becla Jan – uczeń z Kaczanówki, (56, 58) po wojnie wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Tam po ukończeniu Uniwersytetu Stanowego w Cleveland (Ohio) jako doświadczony specjalista w dziedzinie bankowości i finansów ubiegał się w kampanii wyborczej jako JOHN J.BECLAY o stanowisko skarbnika

Buchta Jan – rolnik z Kaczanówki

Dupla Stanisław – rolnik z Kaczanówki

Kowal Józef – rolnik z Kaczanówki

Kozak Klemens – rolnik z Kaczanówki

Lis Jan – rolnik z Kaczanówki

Ossowski Michał – rolnik w Kaczanówce

Sułyk – gajowy z Kaczanówki

Pietrzyszyn Edward – Syn Mariana i Katarzyny, ur. 1921 r. w Kaczanówce, w rodzinie chłopskiej. Szkołę powszechną ukończył w Skałacie, a gimnazjum i szkołę pedagogiczną w Tarnopolu. Zmobilizowany do WP w lipcu 1944 r. Ukończył Oficerską Szkołę Artylerii – OSA – i Wyższą Szkołę Artylerii – WSArt. – w Toruniu. Pełnił zawodową służbę wojskową w różnych jednostkach i na różnych stanowiskach. W 1952 roku został przeniesiony do szkolnictwa poza wojskiem. Pracował do roku 1984 w Studium Wojskowym Akademii Górniczo- Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie na stanowisku st. wykładowcy fotogrametrii i topografii. Obecnie emeryt, w stopniu ppłk. w stanie spoczynku. Mieszka w Krakowie.

Staniszyn Józef – rolnik z Kaczanówki

Zmora Ignacy – rolnik z Kaczanówki

Na zamieszczonej w Internecie stronie z przedwojennej książki telefonicznej w wykazie numerów dla miejscowości Skałat znalazły się też numery do Kaczanówki:   SKAŁAT N/2

36 Przyjmowanie telegramów telefonem. (Inne połączenia służbowe — patrz pod Poczta, Telegraf i Telefon)
17 Bortnik Włodzimierz, dr pow. lek. wet.
29 Büschel A., Tow. Handl. Przemysł., eksport jaj, S. A. Kołomyja, zbiornica
10 Fried Witold, dr, adw.
18 Friedman Munio, skład desek i mat. budowl.
91 Janusz Franciszek, prezes związku Inwalidów
18 Jaruzelska Janina, Kaczanówka, m. — (dod.) kancelaria zarządu dóbr Kaczanówka — (dod.) zarząd lasu
28 Kolej, zawiadowstwo stacji P. K. P.
9 Komunalna Kasa Oszczędności, Listopada 29
21 Monlas Izydor, mgr, sprzedaż prod. naft.
7 Niementowski Kazimierz, notariusz
4 Okręgowe Towarzystwo Rolnicze
8 — magazyn zbożowo – jajczarski
39 Pickholz Kopel i Ska, handel i eksport ziemiopłodów i ich przetworów

POCZTA, TELEGRAF I TELEFON:

19 — naczelnik urzędu, b,

94 — oddział kasowy

POLICJA PAŃSTWOWA:

2 — posterunek Skałat — (dod.) Komenda Powiatowa
12 — (dod.) posterunek Kaczanówka
14 — posterunek Kolodziejówka
86 Powszechny Zakład Ubezpieczeń Wzajemnych.
24 Sąd grodzki 29 Sojuz Kooperatyw
22 Szkoła Powszechna żeńska
98 Szpital Powszechny
13 Tennenbaum Manio, kupiec

U R Z Ę D Y :

3 Starostwo powiatowe, kanc. — (dod.) refer. bezpieczeństwa
27 — gab. starosty 20 — m. starosty
33 Urząd Skarbowy
1 Wagner Michał i Józef
5 Wydział Powiatowy — (dod.) sekretariat
15 Zagórski Stanisław, Kołodziejówka
16 Zarząd gminny Stary Skałat m Zarząd miejski

 

Mogą Państwo obejrzeć kilka zdjęć ze zjazdów kaczanowiaków. Od lat osiemdziesiątych kaczanowiacy na św. Michała (29 września) organizowali zjazdy w Polsce i wspólne wyjazdy do Kaczanówki.

 

 

 

 

A na koniec znaleziona na stronie  w Czasopiśmie Społeczności Lokalnej Izery nr 16 z roku 2010, str. 14, cz. II, Kaczanówka – Pieśń o wiosce dziecinnych lat napisana przez pana Mieczysława Pałysa, pochodzącego z Dzikowic. Znajdą w niej Państwo osoby wymieniane w tekście.

PIEŚŃ O WIOSCE DZIECINNYCH LAT

autor: Mieczysław Pałys

Czy znasz?

Czy znasz Ty tę wioskę na wschodzie

Gdzie Ojciec nasz mieszkał i Dziad

Gdzie Burdziuk „biedował” w dolinie

A Wowk tylko chodził i kradł

 

Czy znasz Ty ulice tej wioski

Dworska, Dół, Bondzy czy Zastaw

Ulica św. Jana, jak inne ulice z gliny

Kowalowa i Chodakowa, czyli tak zwane Doliny

 

Czy znasz te figury na polach

Świętych Michała i Mikołaja

I tej, co w „Dębinie” się chowa

Czyli Matka Boska Różańcowa,

 

Czy znasz Ty pola uprawne

Co do dziś z nazw swych wciąż słyną

Halowa, Dębina i Błonie

Oraz te pod Jaworzyną,

 

Na polach tych poty wylewał

Najdroższy nam Ojciec i Dziad

Co znał każdy piołun na miedzy

I kamień tam też był coś wart,

 

Czy znasz sklepy Sania i Motia

I Fiszka, Jankiela i Ziśli

Czy znasz Ty też Kasę Stefczyka

Kooperatywę- sklep ukraiński,

 

Tam było też Kółko Rolnicze

Tak zwał się ten Polski sklep

Mleczarnia tam była i poczta

I łaźnia tam była też,

 

Czy znasz Ty Dwór Jaruzelskich

Dziedziczkę, co Janka się zwała

Co Antka, Hankę i Kaśkę

Wspaniałe dzieci miała,

 

Ona to na swym dworze

Ludziom pracę i dach dawała

Tym z wioski też pomagała

Gdy ich tragedia spotkała.

 

Gdy ruscy ją wywozili

To „Słodki” co fornalem jej był

Chciał ściągnąć z nóg jej obuwie

Bo dzięki niej on tylko żył.

 

A ona ta dobrotliwa

Co mogła być jemu mamą

Mówiła nie trudź się drogi

Ja buty te zdejmę ci sama.

 

Słuch o niej na długo zaginął

Lecz pamięć do dzisiaj się chowa

Podobnoż zaraz po wojnie

Wróciła Ona do Lwowa.

 

Fornale majątek rozkradli

I zanim wkroczyli ruscy

Maciory prośne pobili

A dzień był to dla nich tłusty.

 

Czy znasz Ty świątynię w tej wiosce

Parafię pod wezwaniem św. Michała

Która to dzięki swym wiernym

Z gruzów po wojnie powstała.

 

Był ksiądz Załuczkowski, Solecki

Pochołek i ostatni Olszański

I Jasiu Benedyk co grywał

Nie tylko na Anioł Pański.

 

I cerkwie też była w pobliżu

Ta od Świętego Michajla

Co w święta i w polskie i w ruskie

Z procesją się odwiedzało.

 

Czy znasz dokąd to szły pielgrzymki

Do innych miejsc na odpusty

Do Podwołoczysk na „Siewnej”

Do Podkarmienia „Łagodnej”

 

W Czernieszówce „Antoni”

A w Iwanówce „Stanisław”

A Ukraińcy chodzili

Na odpusty do Zarwanicy.

 

Czy wiesz, że wieś ta była gminna

Osowski Piotr (ostatni) wójt wsi onej

Co przez „ruskich” na Sybir

Za „urząd” był wywieziony.

 

Czy znasz Ty tę rzekę „Snowydę”

Stadnicę gdzie konopie siano

Moczone-międlone, przetarte, czesane

Na płótno było przerabiane.

 

I zgodnie z ówczesną tradycją

Na słońcu była wybielana

Bielizna robiona z nich później

Pościel i czasem ubrania.

 

A znasz Ty Żyda Szołoję

Co po wsi cielaki kupował

I tego co „śmierć był kurzacza”

Co kurom życia nie darował.

 

Czy wiesz Ty jak kwitło rzemiosło

Gdzie Żagleń był kowal a Baran i Giełeta szewc

Dwa młyny też były we wiosce

kołodziej i stelmach był też.

 

A Dupla i Kozibroda co olej z konopi robili

Szymczyszynowa, Kowal,

Nicpoń i Pałys

Co ludziom ubrania wciąż szyli.

 

Czy znasz Ty zwyczaje miejscowe

Pokutę złodziejom dawali

Z tablicą że „siódme nie kradnij”

W odpust pod kościół stawiali.

 

Czy znasz letnie tańce na błoniach

Dopóki słońce świeciło

A wieczorem przy latarni

Na sali nad mleczarnią się tańczyło

 

A wiesz kto „kułakiem” był we wsi

Kulaszka 60 morgi miał pola

Drugim to był już Romaniuk

A to ukraińska już rola.

 

A reszta to byli średniacy

Z dziesięcioma morgami

A byli też biedacy

Zaledwie z kilkoma arami.

 

Czy wiesz co to była za wioska

Co w Tarnopolskim leżała

Powiat jej zwał się Skałat

A ona KACZANÓWKA się zwała.

 

Czy znasz dziś tę wioskę „dzieciństwa”

Gdzie Ojciec Twój mieszkał i Dziad

A może ją znasz z opowieści

Dla Ciebie nieznany to świat.

 

Wiersz ten dedykuje moim (naszym) rodzicom

Co kiedyś we wiosce tej żyli

Co swe dzieciństwo i młodość

Tam właśnie Oni spędzili.

 

Ten, który nigdy nie był

I nie widział tej wsi

    Linki do wykorzystania:

1. www.wbc.poznan.pl/Content/8703/skalat.pdf zeszyt specjalny periodyku „Głosy Podolan”, zatytułowany „Skałat – czasu pokoju i wojny – miasto, ludzie, obyczaje i wydarzenia widziane oczyma ówczesnych nastolatków” część II
2. http://brozbar.cieplowizja.pl/grzymalow/dekanat.htm o dekanacie Skałat, do którego wchodziła Kaczanówka, tekst jednego z rozdziałów z książki ks. bpa. Wincentego Urbana p.t.: „Droga Krzyżowa Archidiecezji Lwowskiej w latach II wojny światowej 1939-1945”, wydanej we Wrocławiu w 1983 roku. Strony 123-126
3. https://books.google.pl/books?id=Se8Gki6euogC&pg=PA98&lpg=PA98&dq=Kaczan%C3%B3wka&source=bl&ots=E0sNp3UvkH&sig=Sj-Xp0WjVLA2kkgDOJNi6BCC3ZU&hl=pl&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q=Kaczan%C3%B3wka&f=false współczesny przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej, str. 98 –wzmianka o Kaczanówce
4. http://www.rkc.lviv.ua/Kachanivka-pl strona Archidiecezji Lwowskiej Kościoła Łacińskiego na Ukrainie, Seria zdjęć kościoła w Kaczanówce
5. http://www.agad.archiwa.gov.pl/pomoce/KMLw301.xml – księgi metrykalne parafii rzymskokatolickich z archidiecezji lwowskiej 1604-1945
6. http://jbc.jelenia-gora.pl/Content/2947/numer15.pdf -Czasopismo Społeczności Lokalnej Izery nr 15 z roku 2010, str. 9, cz. I, Kaczanówka ziemia naszych przodków
7. http://jbc.jelenia-gora.pl/Content/2948/numer16.pdf -Czasopismo Społeczności Lokalnej Izery nr 16 z roku 2010, str. 14, cz. II, Kaczanówka Pieśń o wiosce dziecinnych lat pani Marii Pałys z Giebułtówka
8. http://jbc.jelenia-gora.pl/Content/3387/numer17.pdf -Czasopismo Społeczności Lokalnej Izery nr 17 z roku 2010 , str. 4, cz. III Kaczanówka Maria i Józef Zającowie przybyli w 1957 roku do Giebułtowa w ramach II repatriacji, pieśń pożegnalna
9. http://jbc.jelenia-gora.pl/Content/3388/numer18.pdf -Czasopismo Społeczności Lokalnej Izery nr 18 z roku 2010, str. , cz. IV, Historia Marii i Józefa Zająców .